''Oe ver es't nog? Mijn voetn doen zjier.''
Normaal gezien zou deze dag ''route des cretes'' heten, aangezien we deze wilden afwerken vandaag. Maar de post heet nu 'sentier des roches' omdat dat het grootste ding van de dag was.
We stonden rustig op, langs een wegeltje in het bos. Met een ontbijtje achter de kiezen gingen we snel terug op weg. Heel wat vergezichten doen ons beseffen hoe moeilijk het is om een uitzicht op foto te zetten. Daarom zal ik dus niet veel foto's toevoegen met vergezichten (behalve de uitzonderlijke natuurlijk).
Het plan was dus om vandaag sentier des roches te doen, en dan de route af te werken met 'le grand ballon', de grootste berg van de Vogezen. We kregen heel wat tegenslagen en hebben tijd en afstanden verkeerd ingeschat. Hierdoor konden we pas om 14u vertrekken op de befaamde sentier.
De sentier des roches is een van de bekendste wandelingen in de vogezen. Geroemd door prachtige wilde paden, hele diepe afgronden, magnifique vergezichten, en jammerlijk genoeg hier en daar dodelijke ongevallen. Een luswandeling van 12km, met meer dan 660 m hoogteverschil. Het was uiterst lastig, maar een herberg met artisanale limonade hielp om de energie en het enthousiasme hppg te houden. Een kilometertje mislopen deerde ons dus uiteindelijk niet.
Om 19u, een stuk later dan verwacht, komen we terug aan onze auto om tot de conclusie te komen dat we de route des cretes niet kunnen afwerken vandaag. Dit zou betekenen dat we ons moeten haasten, en zoals je vast wel al gemerkt hebt; daar doen we niet aan mee. In plaats daarvaan gaan we op zoek naar een gezellig dorpje om een pizza te eten, waar we tot onze verrassing omringd worden door ooievaars en hun geklepper. Vanop het dorpsplein konden we in 1 oogopslag minstens 5 ooievaarsnesten zien, allen gevuld met de klepperende vogels. Een dorpje verder vinden we een goedkoop hotelletje waar we voor deze nacht zullen verblijven. Na zo een lange en drukke dag, doet een verkwikkende douche wonderen voor de spieren en het moraal (en de hygiëne ook natuurlijk). Rest mij enkel nog een blogpost te typen vooraleer ik met een gerust hartje in een warm bedje slaap vanavond.
Tot morgen, waar we deze keer écht devogezen achter ons zullen laten.
Not all those who wander are lost - Gandalf -
(sometimes they are though)
Ik ben het met je eens dat je mooie vergezichten nooit op foto krijgt zoals ze in het echt zijn en zoals je ze in het echt beleeft.
BeantwoordenVerwijderenWow man, die afgrond!! En dat relingske met die 'balustrade'. Ik krijg al het zweet in mijn handen 🙈!!
Stel het nog wel en voorzichtig hé gastjes!!!
Tante S
Leuk om jullie avonturen mee te beleven van op afstand. Geniet er van met volle teugen! En keep it safe! Mams
BeantwoordenVerwijderenGroot gelijk om je niet te haasten! Vakantie is beleven en genieten van kleine en grootse dingen, en niet rushen van het ene naar het andere (been there, done that)! En blij te lezen dat hygiëne ook belangrijk blijft! Keep us posted! Wij blijven nog effe werken, maar jullie verhalen trekken ook onze zomer stilletjes aan op gang. Veel liefs, Hilde en Bart
BeantwoordenVerwijderen