Dag 2: Wijnroute van de Elzas

18 juli, 7u30, Marlenheim.

De zunne, de zieeje, de luchd (zonder zieeeje)

Al vroeg (lees: 7u30) worden we gewekt door de eerste zonnestralen van de dag. Traag maar zeker worden we wakker en beginnen we op te staan. Wanneer de gordijnen worden weggehaald blijven we even kijken naar het prachtige uitzicht. Om wakker te worden op zo'n plek, het voelt heel erg fijn. Een vrij korte en vochtige nachtrust wordt snel vergeten dankzij het prachtige uitzicht. Al bij al wel nog steeds een stuk comfortabeler dan in een tentje.

Snel en vol goesting om te beginnen maken we ons klaar om te vertrekken, het dorpje in. We kopen een vluchtig maar lekker ontbijt bij de lokale bakker, dat we opeten bij een kleine wandeling doorheen de mooie straatjes van Marlenheim. Het geeft ons beide het gevoel van een dorpje in tirol te zijn, maar met een achtergrond van franse wijnranken, heel speciaal maar wel heel mooi. Na ons wandelingetje vertrekken we de wijnroute op. 

We lusten beide geen wijn, maar merken snel dat dat niet nodig is om te kunnen genieten van de route. Kronkelige wegen, wijnranken zover het oog reikt, gezellige Duits uitziende dorpjes, en een prachtig stralend zonnetje. Hier en daar stappen we uit om kort even een plekje te verkennen, om dra terug de route verder te gaan.

Tegen de middag gaan we naar een van de mooiste uitzichtpunten van de Elzas. Een flinke klim wordt beloond met een prachtig 360° zicht. Het weer is zo helder dat we in de verte al de eerste bergen van de alpen kunnen zien. 

Terug beneden genieten we van een klein maar lekker gerechtje dat 'flammenkuchen' wordt genoemd. De eerste keer dat ik op restaurant ben sinds Italië vorig jaar.

 'Nog een stukje bosbestaart?' Ons Frans bleek jammer genoeg niet te volstaan om het aanbod af te slaan (toevallig toch), en even later konden we nog genieten van een heerlijk dessert voor we onze weg vervolgden.

Meer van hetzelfde, maar we gaan niet klagen, het blijft een pittoreske route all-round.

Wanneer we de Château du Haut-Kœnigsbourg passeren (en merken dat er zoveel volk loopt dat we hem links laten liggen) verlaten we de wijnroute. 

We maken nu de verbinding naar de route des Crètes, een weg die ons langs de bergkammen van de vogezen tot voorbij Mulhouse leidt. Ook deze weg laat snel van zijn schoonste kant zien. Net voor we onze 2e slaapplek bereiken, komen we boven op een col op een kleine parkeerplek. We worden helemaal verrast door een prachtig uitzicht over het stuk vogezen waar we net doorgereden zijn.

Moe maar content zoeken we onze slaapplek op; te midden een bos op een boswegje.

We doen nog even een kleine wandeling, waarbij we een familie everzwijnen tegenkomen. De moeder is wel heel erg verdedigend over jaar jongen, dus maken we ons snel uit de voeten.

Terug aangekomen op onze slaapplek zijn we zo vermoeid van de dag, dat we bijna onmiddellijk (lees: 22u30) in slaap vallen voor de 2e nacht. 

Rare jongens die everzwijnen  - Obelix -