Dag 1: stilte

Om 8u deze morgen ben ik vertrokken. 5 treinen, 3 bussen, 1.5u wandelen later, kom ik om 19u toe op mijn eerste campingplekje. Er zit heel wat tegen van openbaar vervoer, maar ik laat het niet aan mijn gemoed komen. Ook de camping blijkt uitzonderlijk wat vroeger gesloten (of toch de receptie) maar als jullie niet zien dat ik mijn tentje zet, dan ik ook niet, deal? (Het is trouwens niet de slechtste plek dat ik heb uitgekozen om mijn avondeten op te eten en mijn tentje te zetten he?)

Ik heb maar 1.5u gewandeld en ik heb al alles gezien. Rotsformaties, onder of over brugjes, riviertjez, weilanden, 4(!) vergezichten, waarvan 1 tot op de camping (zie foto), vriendelijke wandelaars (die momenteel mijn technologie in hun stopcontact hebben zitten), dorpjes, noem maar op. Op 4 km... Alles is prachtig bewegwijzerd, hier en daar staat een bordje met leuke uitleg, en alhoewel het heel steil omhoog/omlaag gaat, is het echt fijn wandelen over leuke paadjes. 

Als dit een voorbode is voor de rest vd week, laat maar komen dan.

De natuur zit hier ingebakken. Zoals wij soms vloeken naar duiven op de rijbaan, zo vloekt hier de buschauffeur naar een arend die maar niet opzij wil gaan. Geen wonder dat ze bedreigd zijn.

Wat vandaag het meeste opviel, was de stilte, er rijdt geen auto in de buurt, geen tractors op de velden, geen mensen die roepen. Het is overal muisstil. Ennel hoor je hier en daar het gekabbel van de Clerve, het riviertje waarnaast ik wandel, eet, en slaap vandaag. 

Het is wat ik had verwacht, en meer.

Morgen staat de eerste echte etappe op het programma. De langste en zwaarste qua hoogtemeters en terrein. Heb dit wel een 4 km ingekort, maar toch. Onder andere een kasteeltje dat nog steeds bewoond wordt ligt op mijn route van 20km.

Welterusten, en tot morgen, dan volg je mij (hopelijk) tot in Clervaux.

I'm going on an adventure! ~ bilbo baggins ~